040-2193504

Wat is discriminatie?

Wat is discriminatie?

Discriminatie is het ongelijk behandelen, achterstellen of uitsluiten van mensen op basis van (persoonlijke) kenmerken. Ieder individu is verschillend maar wel gelijkwaardig aan de ander.

Het is belangrijk dat je in gelijke gevallen, gelijk behandeld wordt.

Wanneer in gelijke situaties onderscheid gemaakt wordt, is sprake van discriminatie. Dit kan o.a. op de volgende gronden zijn: afkomst, sekse, huidskleur, seksuele voorkeur, leeftijd, religie, handicap of chronisch ziekte.

 

Er zijn twee vormen van onderscheid:

Direct onderscheid:

Deze vorm van onderscheid wordt direct op de persoon zelf gemaakt, vanwege zijn/haar persoonlijke kenmerken of eigenschappen. Dat is altijd verboden, tenzij de wet een uitzondering maakt.

Voorbeeld: ‘Ik wil geen buitenlanders in dienst’. ‘Wij zoeken een iemand vanaf de leeftijd 26 jaar’ of ‘Wij zijn opzoek naar een gastheer’

Indirect onderscheid:

In deze vorm van onderscheid treft het een bepaalde groep mensen. Hier wordt onderscheid gemaakt op de uitwerking van een neutrale bepaling, handelswijze specifieke gevolgen of regel. Hierdoor wordt een bepaalde groep mensen extra hard getroffen.     

Voorbeeld: ‘Wij zoeken iemand die de Nederlandse taal perfect beheerst.’ Hier worden Nederlanders met een migratieachtergrond over het algemeen uitgesloten van de Nederlanders zonder migratieachtergrond om te solliciteren omdat zij minder vaak zijn opgegroeid met de Nederlandse taal.

 

In de wet wordt je als persoon beschermd op de volgende gronden:

  • Ras
  • Afkomst
  • Huidskleur
  • Geloof
  • Levensovertuiging
  • Leeftijd
  • Politieke overtuiging
  • Geslacht
  • Nationaliteit
  • Seksuele voorkeur
  • Burgerlijke staat
  • Handicap
  • Chronische ziekte
  • Arbeidsduur

 

Wanneer is het geen discriminatie:

Niet alles is discriminatie. Er zijn situaties waarin onderscheid gemaakt kan worden.

Iemand weigeren voor een functie waarbij een rijbewijs nodig is, omdat diegene geen rijbewijs heeft, mag gewoon. Iemand weigeren voor dezelfde functie op grond van zijn afkomst, huidskleur, leeftijd, of seksuele voorkeur mag niet.

Zodra onderscheid wordt gemaakt tussen mensen zonder dat hiervoor een grondige en objectieve reden is, is er sprake van discriminatie.

 

Bewuste of onbewuste discriminatie:

In de praktijk bestaat er zowel bewuste als onbewuste discriminatie. Soms wordt het argument gebruikt dat het niet de bedoeling was om te discrimineren. Daarom zou dan geen sprake zijn van discriminatie. In de wet wordt echter geen uitzondering gemaakt voor onbewuste discriminatie. Sterker nog, de intentie doet er niet toe.

Niemand wil gediscrimineerd worden en niemand wil van discriminatie beschuldigd worden. Dat maakt discriminatie een ingewikkeld en beladen begrip. Bovendien geven mensen verschillende betekenissen aan het begrip discriminatie en beoordeelt men situaties en opmerkingen verschillend. Wat de één als een grap bedoelt, kan voor een ander zeer kwetsend zijn. Door deze verschillende opvattingen en het taboe op discriminatie, is het moeilijk om discriminatie te herkennen en bespreekbaar te maken.